Kinderen

Neurofeedback is uitermate geschikt voor kinderen.

Neurofeedback wordt in principe op dezelfde wijze aangeboden aan kinderen als een volwassenen. Er zijn verschillende spellen die het kind te zien krijgt om het brein te trainen. Naast het spel waarmee het kind punten kan halen, verdient het ook iedere training een stikker. Na steeds tien sessies mag het kind een kadootje grabbelen uit de grabbelton als extra beloning. De beloning zal nooit bestaan uit snoep of andere te nuttigen eten of drinken. Dit in verband met het feit dat ook bepaalde eetgewoontes en bepaalde voedingstoffen kunnen resulteren in een minder gunstig effect op de hersenactiviteit. Ook hierin worden de ouders en de kinderen geadviseerd indien nodig. Nadruk ligt op neurofeedback, maar hiernaast is er wel degelijk aandacht voor andere benaderingswijzes van de klacht. Ook gedragsmatig en cognitief gezien wordt er de nodige behandelingen en begeleiding aangeboden. Soms wordt het kind gevraagd actief aan een opdracht te werken.

Aan de hand van herkenbare voorbeelden wordt aan het kind uitgelegd hoe de hersenen normaal gesproken werken. Meestal wordt een groep kinderen als voorbeeld genomen; als de kinderen allemaal door elkaar praten kan niemand meer begrijpen wat ze allemaal vertellen. Zo werkt het ook bij de hersenen; als alle hersencellen tegelijkertijd actief zijn, is het onduidelijk wat er exact verteld wordt en weet het brein niet meer goed wat te doen. Bedoeling is dan ook dat het brein leert om de hersenen gestructureerd actief te laten zijn. Dit oefenen we dus met behulp van een dergelijk computerspelletje, wat speciaal is vormgegeven om aandacht van de kinderen zo lang mogelijk vast te houden, met voldoende beloningsmogelijkheden erin verwerkt. We belonen in feite het goede gedrag  (goede activiteit in het brein) met als doel toename van dit gewenste gedrag. Dit gedrag wordt in principe onderdeel van een automatisch proces in het brein, waardoor het kind het in feite niet kan verleren. Vergelijk het met leren fietsen: Het leren fietsen is lastig, maar op den duur wordt al het geleerde geïntegreerd in 1 autonoom proces. Iedere keer wanneer het kind daarna op de fiets plaatsneemt, wordt dit proces uitgevoerd en fietst het kind.

Mogelijkheden individuele begeleiding

• Vind je het moeilijk structuur aan je dag te geven?
• Lukt het niet je activiteiten te plannen en uit te voeren?
• Heb je moeite met het onthouden?
• Lukt het maar niet contacten te leggen en te onderhouden?
• Kan je je niet concentreren, waardoor het moeite kost om te leren?

Herkent je wat hierboven geschreven staat?
Zo ja, dan kan Brein en Welzijn mogelijk iets voor je betekenen.
Wij kunnen je helpen en begeleiden om de juiste weg te vinden om jouw probleem het hoofd te bieden. 

We bieden ondersteuning bij het aanbrengen van structuur, of het voeren van regie over het eigen leven.  

De begeleiding kan bijvoorbeeld bestaan uit:

• Hulp bij het organiseren en uitvoeren van eenvoudige of complexe taken, besluiten nemen en gevolgen daarvan wegen.
• Hulp bij plannen, stimuleren en voorbespreken van activiteiten
• Hulp bij het initiatief nemen, op-/bijstellen van dag/weekplanning, bij dagelijkse routine
• Inzicht geven in gevolgen van besluiten.
• Hulp bij zich aan regels, afspraken houden, corrigeren van besluiten of gedrag.

Ook ondersteunen we bij praktische vaardigheden of handelingen ten behoeve van zelfredzaamheid.  

De begeleiding richt zich vooral op de beperkingen in de sociale zelfredzaamheid:

• Hulp bij het oplossen van praktische problemen die buiten de dagelijkse routine vallen.
• Hulp bij plannen en stimuleren contact in persoonsgebonden sociale omgeving en in mindere mate bij kinderen met een psychiatrisch probleem.
• Hulp bij communicatie in de persoonsgebonden omgeving bij bijvoorbeeld spraaktaal moeilijkheden.

Cognitieve gedragstherapie bij kinderen

Wij helpen kinderen ook veel door cognitieve gedragstherapie toe te passen. Het is vaak ook de combinatie die een behandeling goede resultaten brengt.Het kind wordt dan onder andere door middel van huiswerkopdrachten, gestimuleerd om zich bewust te worden van zijn of haar automatische gedachten en beelden in (voor het kind) problematische situaties. Het kind wordt geleerd deze gedachten kritisch te onderzoeken en zonodig te testen. Het kind leert zijn of haar gedachten op vervormingen te onderzoeken en ze vervolgens te vervangen met meer gebalanceerde, meer constructieve gedachten. Hij of zij wordt gestimuleerd om nieuwe conclusies te trekken over zichzelf en zijn of haar mogelijkheden. Het kind leert plannen te maken voor toekomstige nieuwe gedachten en gedragspatronen.

Veel voorkomende vragen van een cognitieve therapeut zijn:

Hoe weet je dat zo zeker?

Wat is het bewijs voor of tegen dit idee?

Waar is de logica?

Wat zou een objectieve toeschouwer hierover zeggen?

Wat heb je te verliezen/ te winnen?

Wat zou je kunnen leren van deze ervaring?

Welke alternatieve verklaringen zijn er voor het gedrag van de leraar/ moeder/ vader/ vriendje / etc. ?

Voorbeelden voor gedachtenpatronen waar veel mensen in verwikkeld zitten en waar we mee kunnen helpen om deze te doorbreken zijn:

Zwart-wit denken: "alles wat ik doe is helemaal goed of helemaal fout. Als ik geen volledige steun van iedereen krijg, voel ik me afgewezen."

Overgeneralisatie: "Dit overkomt mij altijd.

Willekeurige afleidingen (gedachten lezen): "Hij pakt mijn spullen om mij te irriteren." of "Hij zegt zo weinig omdat hij kwaad op me is.”

Emotioneel redeneren: "Omdat ik me ongeliefd voel, weet ik zeker dat niemand van mij houdt." of "Omdat ik me angstig voel, moet ik wel in groot gevaar zijn."

Klachten van kinderen die zich melden bij ons voor cognitieve therapie, spelen zich vaak af rond een centraal thema, net als bij volwassenen. Met name rond de volgende thema`s:

Acceptatie. Een thema dat vaak samengaat met een zich ongemakkelijk voelen in sociale situaties en angst om verlaten te worden:

Afwijzing is het ergste dat me kan overkomen. Ik moet anderen altijd plezieren.

Controle. Een overdreven behoefte aan, en angst voor verlies aan controle:
Als ik iemand te dicht bij me laat komen, gaat hij of zij me controleren. Ik kan niet iemand om hulp vragen.

Competentie. Bijvoorbeeld enerzijds overtuigd zijn niets nuttigs te kunnen, incompetent te zijn en anderzijds streven naar steeds grotere perfectie en grotere prestaties om zichzelf en anderen te bewijzen dat het niet zo is:
Falen is het einde van de wereld. Ik ben wat ik presteer.

Al onze psychologen zijn breed opgeleid en hebben ruime ervaring in deze therapie vormen